Fx15

Son yıllarda artış gösteren aşırı kilo alımı ve şişmanlık gibi rahatsızlıklar yüzünden sayısız insan, zayıflamanın bir yolunu arar oldu. Sağlıklı/sağlıksız yapılan diyet programları ile bi'çare zayıflamaya çalışan insanların imdadına, bitkisel ve doğal bir ürün yetişiyor.

Fx15 Nedir; içeriğinde barındırdığı bitkiler sayesinde zayıflamanıza %100'lük bir oran ile katkı sağlayacaktır. Bunun yanısıra, içerdiği şifalı bitkiler ile vücudunuzdaki toksinlerden sizi arındırır ve bu sayede daha sağlıklı bir görünüme kavuşursunuz.

Fx15 Nasıl Kullanılır ?

Öncelikle her sabah kahvaltıdan 15 - 20 dakika önce bir adet Fx15 kapsülü alınır. Daha sonra sağlam bir kahvaltı ile gün boyu bu kapsül ile tokluk hissi yaşacaksınız. İşte işin pükf noktası da burada. Doyurucu bir kahvaltı sayesinde, gün boyu hem tok duruyorsunuz hemde metabolizmanızı bu sisteme alıştırıyorsunuz. Fakat kahvaltı yapmazsanız, ürünün yan etkilerine ister istemez maruz kalırsınız.

Yan Etkiler ile ilgili bilgileri bir sonraki yazımızda paylaşacağız.

        İğrenç Karadam, Büyükayak veya yeti diyerek geçelim; tüm bu isimler büyük, kıllı, yarı-insan yarı-hayvan bir yaratığa verilmiştir. Herzaman aynı görünüm ile tarif edilmesine rağmen, dünyanın farklı bölgelerinde farklı isimler almış olması ilginçtir. Sasquatch pek çok kez görülmüştür hatta bu maymuna benzer yaratığı ele alan ünlü filmler (bulanık da olsa) bile vardır.

      Sasquatch'ı gördüğünü idiia eden pek çok kişi onu 1.60-3.00 m boylarında ve 225-360 kg ağırlığında bir yaratık olarak tarif etmektedir. Sizi bilmem ama boy ve ağırlığındaki farklar kesinlikle spesifik değil; buna karşılık, tıpkı Nessie'de olduğu gibi Sasquatch'ın da pek çok görülmüş olduğu gerçeğini gözardı edemeyiz. Tek fark Sasquatch'ın birkaç kıtada ortaya çıkmış olması, Nessie'nin ise çoğunlukla İskoçya'daki Loch Ness gölü civarında yerleşmiş olmasıdır. Ancak Nessie gibi Büyükayağın popülaritesi de zaman zaman artıp azalmaktadır. Birkaç yılda bir onun göründüğü haberleri ile heycanlanıyoruz, sonra bir nedenden ötürü aklımızdan çıkıyor.

      Örneğin 1998 yılında Amerikan dağcı Craig Calonica Everest Dağında yüksek rakımlı bir kamp bölgesinden aşağıya inerken kalın, parlak ve siyah tüylü iki tuhaf yaratığı gördüğünü bildirdi. Bu yaratıklar tıpkı insanlar gibi iki bacakları üzerinde yürüyordu ancak kolları insan kollarından daha uzundu ve kafaları çok büyüktü. Craig bunların şimdiye kadar gördüğü hayvanlara hiç benzemedigine yemin  etti ve bir sürü hayvan görmüştü; iki yeti gördüğüne inanmıştı. Craig'e Nepalli aşçısı eşlik ediyordu ve o da bu yaratıkları görmüştü.

        Araştırmacılar hala saha araştırması yapmaktadır ve Ekim 2000'de bir grup Sasquatch'ın gerçekten yaşadığına ikna oldu; bunlardan 14'ü yakalaması zor yaratığı bir hafta boyunca takip etti ve meyvelere uzanmak için bir tarafına yatmış, kıllarla kaplı bir bedenin izine rastladı.

       Sasquatch'ın varlığından kuşku duyanlar çok sayıdadır ancak sonradan inanan kuşkucular da vardır. FBI ajanları, eyalet ve yerel yasa koyucuları tarafından parmakizi konusundaki uzmanlığı nedeniyle çok saygı duyulan bir kişi olan Jimmy Chilcutt Sasquatch'ın hiçbir zaman varolmadığını kesin ve net bir şekilde ortaya koymak için yola çıktı ancak kuşkularını yerle bir eden bazı ayakizi kalıplarına rastladı.

        Chilcutt primat ayakizlerini ve parmakizlerini Büyükayak'a ait olduğu düşünülen izlerin kalıpları ile karşılaştırıldı ve aralarında bu yaratığın varlığının inkar edilmeyeceği kadar anlamlı birçok fark olduğunu saptadı. Ancak o da kesin bir sonuca ulaşamadı. Onun söylediklerini aktarırsak: "Bir örnek alıncaya kadar hiçbir zaman tam olarak emin olamayız."

       Gözlemlerde bulunan tanıkların bazıları Sasquatch'ın görece iyi huylu davranışlarından (küçük taşlar atmak gibi) daha saldırgan davranışlara (araçları sallamak, tokat atmak veya evleri kurcalamak, büyük kayaları fırlatmak ve insanları kovalamak) kadar uzanan tuhaf saçmalıklarını anlatıyorlar. John Bindernagel'in North America's Great Ape: The Sasquatch (Kuzey Amerika'nın Büyük Maymunu: Sasquatch) adlı kitabına göre gözlemciler yüksek sesli, rezonans yapan bağrışları ve son derece etkili, hatta göz yaşartan kokuları sıklıkla bildirmektedir.

        Varsayımı çürütenler ve kuşkucuların hepsi Sasquatch'ın bir çeşit ayı olduğu konusunda hemfikir görünüyor. Ayrıca daha önce belirtilen davranışın aynı şekilde davranan şempanzelerde, gorillerde ve orangutanlarda da görüldüğüne de işaret ediyorlar. Hikaye uydurma haberler ile böylece devam ediyor.

        Bir tulpa olan Loch Ness canavarı veya İrlanda ve İskoçya'daki adıyla "Nessie"dir. Bu canavar hakkında ilginç bir hikaye vardır; Altıncı yüzyılın ortalarında Aziz Columba canavarı gördü. Onun anlattıklarından sonra hikaye yayıldı ve makaleler yazıldı ve tarihöncesi bir dinozora benzeyen, kafası suyun dışına çıkmış bir hayvanı gösteren ünlü resim ortaya çıktı (bunun uydurmaca olduğu sonradan kanıtlanmıştır).

   Nessie'nin 1930'lara kadar ilgi çekmemesi tuhaftır; yine de efsaneye göre onun herzaman gölde yaşadığına inanılmaktadır. Rupert T. Gould The Case for the Sea Serpent (Deniz Yılanının Öyküsü) adlı eserinde Nessie'nin görüldüğü 51 olayı anlatmaktadır; Constance Whyte'nin More than a Legend (Efsaneden Daha Fazlası) adlı eseri 1950'lerde canavara olan ilginin canlanmasına yol açtı.

    Gerçekte, tümbir kitap Nessie fotoğraflarına, filmlerine ve video kayıtlarına ayrılabilir ancak bugüne kadar tüm "kanıtların" uydurmaca olduğu veya kesin olmadığı anlaşılmıştır. Loch Ness'in seslendirmesine, sonar ve radar ile aranmasına, göl dibinde tırmıklar ile aranmasına ve kameraların gece-gündüz kayıt yapmasına rağmen, bilimadamları ve uzmanlar canavarın varolduğuna ilişkin bir kanıta henüz rastlayamadılar.

    En iyi ve belki de en ünlü ve kapsamlı araştırma 1987 yılındaki "Derin Tarama Operasyonuydu". Bu operasyonda bilimadamları her birinin içinde tarama sonar cihazı bulunan 24 gemi ile gölün tamamını taradılar ve Loch Ness bölgesindeki sualtını incelemek için birlikte çalıştılar. Bazı "temaslar" ile karşılaşmalarına rağmen, araştırmadan sağlam bulgular elde edilmedi. Temmuz 2003'de BBC bir araştırma ekibinin gölde canavar bulunmadığını kesin ve net olarak kanıtladığını bildirdi. 600 ayrı sonar ışın ve uydu navigasyon ekipmanı kullanarak bilimadamları tüm gölü taradılar ve hiçbir şey bulamadılar.

     Kanıtlanabilir yapıda bir şeye rastlanmamasına rağmen, canavarı görenler hala var. Bir savaş ya da tüm dünyayı etkileyen önemli bir olay olduğunda Nessie'den hiçbir işaret gelmemesi fakat çok az yeni haberin olduğu olaysız bir haftada birdenbire ortaya çıkması ilginçtir! Daha önce sözünü ettiğim ünlü fotoğraf muhtemelen canavara ilginin arttığı bir dönemde çekilmişti ancak daha sonra fotoğrafçının kendisi küçük bir model kullandığını ve bunun uydurmaca olduğunu itiraf etti. Ama belki de Nessie bir inanç, kitaplar ve varsayılan görünümler sonucunda yaratılmış bir tulpadır.

          Yazar ve kaşif Alexandra David-Neel Tibet'de yolculuk yaparken incelediği pek çok bilinen ancak mistik tekniklerden biri tulpa yaratımıydı. Body, Mind & Spirit: A Dictionary of New Age Ideas, People, Places and Terms (Beden, Zihin ve Ruh: Yeni  Çağ Fikirleri, İnsanlar, Yerler ve Terimler Sözlüğü) adlı eserlerinde Eileen Campbell ve J.H.Brennan şöyle diyordu:

                Geleneksel Tibet doktrinlerine göre tulpa bir romancının yarattığı

                hayali karakterler gibi, düşlem sonucunda yaratılan bir varlıktır.

                Tek fark tulpaların kaleme alınmamasıdır. [Alexandra] David-Neel

                bu konsepte o kadar ilgi duydu ki, kendisi bir tulpa yaratmaya karar verdi.

       Buradaki yöntem esasen yoğun konsantrasyon ve görselleştirmeydi. David-Neel'in tulpası Friar Tuck'a (Keşiş Tuck) benzeyen şişman, ufak tefek, iyi huylu bir papazdı. Başlangıçta bu imge tamamen özneldi ancak pratik yaparak David-Neel giderek tulpayı görselleştirmeyi başardı; tıpkı gerçek dünyaya gelen düş ürünü bir hayalet gibi.

        Zaman içinde imge giderek netleşmeye ve maddesel olmaya başladı ve fiziksel gerçeklikten ayırt edilemeyecek hale geldi. Ancak halüsinasyonun Alexandra'nın bilinçli kontrolünün dışına çıktığı an geldi. Alexandra papazın kendisi istemediği zamanlarda ortaya çıktığını farketti. Ayrıca dostu olan bu küçük varlık giderek zayıflamaya ve sinik bir görünüm almaya başladı.

        Sonunda, uygulamakta olduğu zihinsel disiplinlerden haberi olmayan arkadaşları Alexandra'ya kamplarında dolaşan "yabancının" kim olduğunu sorar oldular; bu, cisimleşmiş bir imgeden daha fazla bir şey olmayan bir varlığın kesin objektif bir gerçeklik kazanmasının bir göstergesiydi.

        Bu noktada David-Neel çok ileri gittiğini fark etti ve varlığı tekrar kendi zihninin içerisine almak için farklı lama tekniklerini uyguladı. Tulpa bu şekilde yıkıma uğramaya istekli değildi ve bu işlem birkaç hafta sürdü; sonunda yaratıcısı da yorgun düştü.

       Buna benzer bir hikaye daha var. Yakın zamanlarda İngiltere'de bir tulpa yaratmış altı kişiden oluşan bir gruptan bahsedeceğim. Her gece Marian Hallsley ölüler ile bağlantıya geçmek için arkadaşlarıyla toplanıyordu. Bu kişiler eğitimsiz ya da havai insanlar değillerdi; aralarında bir gazeteci, bir bilimadamı, bir dişçi, bir doktor ve bir işadamı vardı. Ölüler ile temas kurmak için bulundukları birçok girişim başarısız oldu. Hatta medyumlar bile çağrıldı fakat hiçkimse Öteki Taraftakiler ile bağlantı kuramayı başaramadı.

        Bir gece Marian'în aklına bir fikir geldi: grup kendi ruhunu kendisi yaratacaktı! Geceler boyunca bu toplantılarda bir imgeyi bir varlık haline getirmek için dikkatli detaylar kaydedildi. Ona bir doğum tarihi, bir doğum yeri (Liverpool) ve bir isim (Edward Howard) verdiler. Boyu, tam ağırlığı, saç rengi ve bıyıkları not edildi. Ona bir eş ve iki çocuk verdiler ve mesleğini bankacı olarak tayin ettiler; hatta siyah, dar kenarlı, bazı İngiliz işadamları tarafından giyilen bir şapkası ve  tüvit takımı olmasına, pipo içmesine ve baston taşımasına da karar verdiler. Grup Edward'ın çocukluk çağını yarattı ve düşüncelerini hayal etmeye başladı. Gruptaki altı katılımcıdan biri şöyle dedi: "Edward hakkında birbirimiz hakkında bildiğimizden daha fazlasını biliyoruz."

         Edward'ın hayatının kurgulanmasından yaklaşık bir buçuk yıl sonra bir gece etrafında toplandıkları masa o kadar şiddetli bir şekilde sallanmaya başladı ki, herkes yerinden zıpladı. Olan olmuştu, Edward Howard huzurlarına gelmişti! Grup inanılmaz konsantrasyonları sayesinde bir tulpa yaratmıştı. Bu hikaye belgelenmiştir ve hatta Edward'ın ruhunun geri gönderilmesi için bölgedeki tüm medyumlara başvurulmuştu.

         Şimdi, bir tulpa yaratmak konusunda içinize korku salmak istemem; bu yöntemin sadece çok fazla zamanı olan kişilerde işe yaradığını belirtmem gerekir. Ayrıca atmosfer ve koşulların da doğru olması gerekir. Bunun için Tibet mistikliği ve meditasyon uygulamaları ile ideal bir yer olur. Sonuç olarak, düşüncelerin şeyler olduğu fikri yeni bir anlam kazanmış oluyor!

       Atlantis'in spiritüel açıdan karşıtı olmasına rağmen, Pasifik Okyanusunda Atlantis ile aşağı yukarı aynı zamanlarda bulunan Lemuria kıtası unutulmuş gibi görünüyor. Lemurialılar materyalizmin bir sonu olmadığına inanıyorlardı ve iyileştirme, sanant, müzik ve spiritüaliteye daha fazla önem verdiler.

      Lemuria (veya Mu) vatandaşları durugörü ve telepati ile ilgiliydiler, bunlar istisna değil norm olarak kabul ediliyordu. Mu, Şangri-La'ya bizim bu dünyada bilebileceğimiz herhangi bir kıta kadar yakındı. Birçokları (ve Francine de dahil) bunun Sanskritçenin doğduğu yer olduğuna inanmaktadır. (Esseneler ve tüm Gnostik hareketi de bu tarihlere rastlamaktadır.

      Atlantislilerin çok uzun boylu, açık tenli ve Kuzeyli görünümlü olmalarına karşılık, Lemurialılar daha kısa boylu ve daha esmerdi. Her iki halk da üstün bir güzelliğe sahipti ve Francine'e göre DNA'ları mükemmele yakındı. Ancak, Lemuria Atlantis kadar kalabalık değildi ve insanlar kahverengi veya siyah cüppeler ve sandaletler içinde birbirine çok benzer kıyafetler giyiyorlardı (İsa ile benzeşiyor). Çok basit bir yaşam  sürüyorlardı ve hedefleri ailenin ve arkadaşların esenliği ve bir bütün olarak daha iyi olmaktı. Druidler gibi Lemurialılar da yıldızların hareketleri ve ekinokslara ilgi duyuyordu. Francine onların tarım alanında üstün olduklarını ve çoğu insanın kafası büyüklüğünde sebze ve meyve yetişdirdiklerini söyledi.

        Lemurialıların evleri Atlantislilerin evleri gibi piramit şeklindeydi. Ancak Mu halkı teknolojiye Atlantisliler kadar meraklı değildi; onun yerine bitkiler, doğal ve holistik tedaviler ve spiriütel olaylardı. Onlara lider olabilecek en yakın kişi Dalai Lama veya kendini spiritüel boyuta yükseltebilen şaman bir kişi olurdu. Amerikan Yerlileri ve Afrika'daki Masai kültürü gibi tavsiye alabilecekleri bilgili bir kadın veya erkek herzaman vardı.

        Lemurialıların dini törenleri vardı ancak ekinoksları kutladıkları özel festival günleri de vardı; bu günlerde hep birlikte dans eder, şarkılar söyler ve mısırdan yapılmış hafif bir bira içerlerdi. Tek bir kişiyle evleniyorlardı; aile esas toplum birimiydi ve çiftçilik, dokumacılık, inşaat ve aşçılık birincil mesleklerdi. Herkesin birbirinin işlerine yardımcı olduğu ve birbirlerinin çocuklarına baktığı toplumsal bir yaşam olsa da, bu komünal yaşam gibi değildi. Onun yerine aileler ihtiyaç ve sağkalım için birbirlerine yakın oturuyorlardı ve çok fazla barış ve huzur olduğundan, Mu'da suç işlenmiyordu.

       Bu kıtada şu anda nesli tükenmiş olan pek çok hayvan vardı. Bizim evcil kedilerimizden çok daha büyük ve daha keskin dişli bir kedi onların favori evcil hayvanıdı ve çakala benzeyen fakat ondan çok daha büyük olan ve çok evcil olan bir köpek besliyorlardı. Filler (bugünkü fillerden çok daha küçük boyutlarda) işlerde kullanılıyordu ve süt veren, ineğe benzer bir hayvan türü de vardı.

        Urantia Vakfı tarafından yayımlanan Urantia Kitabı Lemuria hakkında daha fazla bilgi içermektedir ancak konu hakkındaki diğer yazılı materyallerin çoğu gibi bu da konuyu biraz ana hatlarıyla ele almıştır.

        Lemurialılar içine kapanık yaşıyorlardı ve bu, onların durağan ticari kültürlerine, birbirlerine mutlak biçimde bağlı olmalarına, sapkınlık olmamasına ve dış dünyadan hiçbir etki almamalarına katkıda bulundu. Atlantisliler onları zaman zaman ziyaret ettiler ancal genel olarak Atlantis onları yalnız bıraktı.

        Lemuria hakkında sınırlı bilgi olmasının diğer bir nedeni Sanskritçe'nin öğrenmesi ve tercüme edilmesi çok zor bir dil olmasıdır ve birçok kişi Tibet rahiplerinin korudukları metinlerin tümünü halktan sakladıklarını söylemektedir. Özellikle de bilgi son derece tartışmalı olduğundan ve başlarında onları sürekli gözleyen Çin hükümeti olduğundan bu akla yakındır. Francine her 12 000 - 15 000 yılda bir manyetik kutupların yer değiştirmesinin kıtaların yükselip alçalmasına neden olacağını söylüyor; buna göre Lemuria ve Atlantis 2020 - 2030 yılları arasında tekrar yükselecektir.